448 papers
Onderzoek aan *Drosophila serrata* toont aan dat de mutatievariatie en de mutatiebias voor vleugelgrootte sterk afhankelijk zijn van de genetische achtergrond van de voorouder, waarbij genotypen met een intermediaire fokwaarde opvallend weinig mutatievariatie vertonen terwijl grotere voorouders een sterkere neiging tot verkleining van de vleugelgrootte tonen.
In deze studie wordt een wiskundig model ontwikkeld om de dynamiek van somatische mutaties en stamcelvervanging in langelevende tropische bomen te kwantificeren, waardoor inzicht wordt verkregen in hoe genetische mosaïciteit ontstaat tijdens hun groei.
Deze studie toont aan dat aquatische planten, in vergelijking met landplanten, een verlichte selectiedruk op nutriëntenopname, sterkere aanpassingen aan oxidatieve stress en specifieke evoluties van chloroplasteiwitten vertonen die gerelateerd zijn aan gasbeschikbaarheid.
Dit onderzoek toont aan dat in het natuurlijke habitat van de nematode *Pristionchus pacificus* een co-evolutionaire wapenwedloop plaatsvindt met de prooi *Oscheius myriophilus*, waarbij de prooi gedeeltelijke weerstand ontwikkelt en een gemengde voortplantingsstrategie hanteert om de predatiedruk te overleven.
Dit onderzoek toont aan dat Quaternaire klimaatveranderingen en de Central Valley als biogeografische barrière hebben geleid tot codiversificatie tussen de mierensoort *Camponotus laevigatus* en zijn endosymbiont *Blochmaniella* in Californië.
Dit paper introduceert het k-Nearest Common Leaves (k-NCL) algoritme, een O(n²)-methode voor het aanvullen van gefaseerde fylogenetische bomen met overlappende taxa door gebruik te maken van taklengtes en topologie, wat leidt tot een verbeterde clusteringprestatie vergeleken met bestaande methoden.
Onderzoek aan oesters toont aan dat geen enkele enkele aanpak (lokale aanpassing, het maximaliseren van genetische diversiteit of het minimaliseren van omgevingsverschillen) betrouwbaar de overleving bij verplaatsing voorspelt, wat impliceert dat effectief beheer een integratie van genomische en omgevingsgegevens vereist.
Deze studie toont aan dat variatie in hybride afkomst bij de aapbloemsoorten *Mimulus guttatus* en *M. nasutus* wordt gevormd door een complexe interactie van ecologische, demografische en genomische factoren, waarbij parallelle selectie en migratie een grotere rol spelen dan lokaal beperkte selectie tegen hybride afkomst.
Dit onderzoek levert met behulp van paleoproteomics van tandsteen het eerste directe bewijs voor de consumptie van gierst (Panicum miliaceum) door mensen, wat de bestaande chronologie en verspreidingsroutes van dit gewas in Eurazië aanzienlijk herzien.
Deze studie analyseert Neanderthaler-haplotypes in 45.000 UK Biobank-genomen om de populatiegeschiedenis, selectiedynamiek en de aanwezigheid van menselijke geaccelereerde regio's in Neanderthaler-woestijnen verder te verduidelijken.
Deze studie toont aan dat oost- en west-Euraziatische populaties tijdens de overgang naar landbouw in de laatste tienduizend jaar convergente natuurlijke selectie ondergingen op immuun- en cardiometabole eigenschappen, terwijl de genetische lichte huidskleur in Oost-Azië al voor het Holoceen was ontstaan, in tegenstelling tot de recente depigmentatie in West-Eurazië.
Deze studie toont aan dat het analyseren van 548 Nakaseomyces glabratus-genomen uit 12 landen de bruikbaarheid van MLST-sequencetypes voor groepsindeling bevestigt, maar tegelijkertijd de noodzaak van whole-genome sequencing benadrukt om gedetailleerde inzichten te krijgen in genetische vermenging, aneuploïdie en kopieaantalvariaties.
Dit onderzoek toont aan dat de verbeterde reukzin van de blinden grotvis (*Astyanax mexicanus*) niet het gevolg is van een uitgebreider receptorenrepertoire of meer zenuwcellen, maar van fysiologische aanpassingen in het reukepitheel, zoals meer trilharen en een vertraagde waterstroom die de geurwaarneming optimaliseren.
Dit onderzoek toont aan dat, hoewel epistase in een polygenisch kenmerk onder stabiliserende selectie de verdeling van allelfrequenties sterk beïnvloedt en kan leiden tot bimodaliteit, de gemiddelde afwijking van het fenotypische optimum en de genische variantie toch nauwkeurig kunnen worden voorspeld zonder rekening te houden met epistatische interacties.
Dit onderzoek toont aan dat laterale genoverdracht, met name tussen eukaryoten, een alomtegenwoordige drijvende kracht is in de genoomevolutie van Rhizaria en een aanzienlijk, maar vaak over het hoofd gezien, onderdeel vormt van eukaryotische genetische innovatie.
Deze studie toont aan dat de diversiteit in de vlucht van tweevleugeligen (Diptera) wordt gevormd door een complex samenspel van fylogenetische geschiedenis, aerodynamische beperkingen, schaalwetten en evolutionaire trade-offs, waarbij kleine soorten worden beperkt door de noodzaak om lift te genereren en grote soorten door het beschikbare vermogen, terwijl specifieke lijnen zoals muggen een opvallende compromis aangaan tussen aerodynamische efficiëntie en akoestische signalering.
Uit een veldexperiment met *Ipomoea purpurea* blijkt dat blootstelling aan insecticide de evolutie van glyphosaatresistentie beïnvloedt door de resistentie te verhogen en de selectiedruk te verzwakken, wat aantoont dat secundaire stressoren de evolutionaire trajecten van plantafweer kunnen veranderen.
Dit onderzoek reconstrueert de evolutionaire oorsprong van het cryptische antimicrobiële peptide lactoferricine in lactoferrine en toont aan hoe stapsgewijze mutaties, waaronder een recent snelle aanpassing bij grote apen, de bacteriedodende activiteit van dit peptide hebben versterkt om de gastheer beter te beschermen.
Phylo-Movies is een browser- en desktoptoepassing die de topologische verschillen tussen phylogenetische bomen uit gleufanalyse-reeksen visualiseert door subtak-migraties te animeren, waardoor het mogelijk wordt om recombinatie en rogue taxa effectief te identificeren.
Deze studie introduceert een verenigd Wright-Fisher-model dat de evolutie van mutaties op Y-chromosomen en autosomen vergelijkt door zowel fixatiekansen als segregatietijden te analyseren, waarbij blijkt dat overdominante mutaties op het Y-chromosoom binnen waarneembare tijdsvensters vaker fixeren dan op autosomen.