302 papers
De evolutiebiologie verkent hoe leven op aarde zich door de tijd heen heeft ontwikkeld en aangepast. Deze fascinerende wetenschap bestudeert de mechanismen achter diversiteit, variatie en de aanpassing van soorten aan hun omgeving. Van de kleinste genetische veranderingen tot de vorming van nieuwe soorten, dit veld biedt een diep inzicht in de geschiedenis van het leven zelf.
Op Gist.Science verzamelen we elk nieuw voorpublicatieartikel dat op bioRxiv verschijnt binnen dit domein. Voor elke preprint bieden we zowel een toegankelijke samenvatting in gewone taal als een gedetailleerde technische analyse, zodat iedereen de nieuwste inzichten kan begrijpen zonder vast te lopen in jargon. Hieronder vindt u de meest recente publicaties over evolutiebiologie.
Deze studie identificeert Cupidon, een adhesie-GPCR in de choanoflagel *Salpingoeca rosetta*, als een duale regulator die celaggregatie onder nutriëntrijke omstandigheden onderdrukt maar gametafusie tijdens door uithongering geïnduceerde paring bevordert, waarmee wordt aangetoond dat aGPCR-gemedieerde controle van celadhesie voorafging aan het ontstaan van metazoa.
Dit artikel introduceert een versiebeheerbaar, continu bijgewerkt atlas en een bijbehorend R-pakket dat systematisch de empirische resolutie en de archivale onzekerheid van soorten-niveau fylogenieën over de gehele boom des levens in kaart brengt, waardoor onderzoekers in staat worden gesteld om herkomst en variabiliteit in inclusiecriteria transparant te integreren in vergelijkende analyses, in plaats van fylogenieën als vaste inputs te behandelen.
Deze studie maakt gebruik van haplotype-opgeloste genoomassemblages van meer dan 600 vertebraten om 35,3 miljoen structurele varianten over 500 miljoen jaar evolutie uitgebreid in kaart te brengen, waarbij onderscheidende clade-specifieke patronen in abundantie en mechanismen worden onthuld die worden gedreven door transponeerbare elementen en DNA-structuren, terwijl wordt aangetoond dat structurele varianten een onevenredig grote impact hebben op functionele genetische variatie in vergelijking met enkelvoudige nucleotidenvarianten.
Deze studie onthult dat snelle opeenvolgende divergenties na de Krijt-Paleogene massa-extinctie de genomische signalen over diverse gegóvenerde vertebratenlijnen hebben verstoord, wat een significante topologische en temporele onzekerheid creëert die verder wordt gecompliceerd door variërende snelheden van moleculaire evolutie, met name bij straalvinnige vissen.
Door genomische en elektronische tagginggegevens te integreren, onthult deze studie dat de Europese zeebaars in de Noordoost-Atlantische Oceaan seizoensgebonden genetische verschuivingen vertoont tussen de populaties van de Golf van Biskaje en het noorden, gedreven door regionale paaisteritoriale filopatrie, wat de demografische onderverdeling in stand houdt ondanks seizoensgebonden vermenging en wat cruciale implicaties heeft voor het visserijbeheer.
Een meta-experimentele evolutionaire studie over 14 diverse soorten toont aan dat omgevingscomplexiteit, gekenmerkt door meerdere gelijktijdige stressoren, de adaptieve evolutie over het algemeen beperkt en de fitnesswinsten vermindert in vergelijking met enkelvoudige stressoren, hoewel deze effecten variëren per soort en type stressor.
Deze studie maakt gebruik van een multiscale eiwit-gelijkenisnetwerkanalyse over 115 insectensoorten om te onthullen hoe de evolutionaire geschiedenis van geurreceptoren, gekenmerkt door de opkomst van Orco en gevormd door de end-Permische massale extinctie, ecologische afstemming in olfactorische perceptie heeft gedreven door associaties met dieet, circadiaans ritme en habitat.
Dit artikel stelt de "Mama's Boy Hypothese" voor, waarin wordt betoogd dat de menopauze evolueert in soorten met mannelijke philopatrie omdat post-reproductieve vrouwtjes hun inclusieve fitness vergroten door levensreddende zorg te bieden aan hun inwonende zonen en kleinzoons in plaats van door zelf door te gaan met voortplanten.
Dit artikel stelt een stochastisch PK/PD-gebaseerd Markov-ketenmodel voor dat de novo-mutatie en door medicatie geïnduceerde mutatie incorporeert om aan te tonen dat replicatie-gerichte antibiotica en hogere medicijndoses effectiever zijn in het voorkomen van het ontstaan van antibioticaresistentie dan doodsoorzaak-gerichte medicijnen of intermediaire concentraties.
Dit artikel presenteert een flexibel wiskundig en simulatiemodel dat genetische architectuur en fysiologische beperkingen integreert om de evolutionaire trajecten van thermische prestatiecurves te voorspellen, waarbij complexe dynamiek zoals generatie-overschrijdende vertragingen en individuele variabiliteit succesvol wordt verklaard, zoals waargenomen in real-world data van de invasieve plaag *Drosophila suzukii*.